در دومین ماه پاییز
پا به خیابان می گذارم
نسیم خنک صبحگاهی
سکوت و آرامش خیابان
برگ های طلایی درختان
که با هر نسیم به رقص در می آیند
همه و همه می گویند:
((خدایا شکرت!))
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۲/۰۸/۲۰ ساعت 11:1 توسط محمد صحراگرد
|
بر قطار خاطرات نشسته ام