مراقب باش!
بعضی ها عددی نبودنند من به آنها توان دادم.
انسان هایی هستند
که دیوار بلندت را می بینند
ولی به دنبال همان یک آجر لق میان دیوارت هستند که،
تو را فرو بریزند ... !
تا تو را انکار کنند ... !
تا از رویت رد شوند ... !
مراقب باش!
دست روزگار هلت می دهد،
ولی قرار نیست تو بیفتی،
اگر بی تاب نباشی و خودت را به آسمان گره زده
باشی،
اوج می گیری ...
به همین سادگی ...
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۴/۰۲/۰۸ ساعت 12:58 توسط محمد صحراگرد
|
بر قطار خاطرات نشسته ام