خرداد ماه که می شود،غم سنگینی بر دلم می نشیند و بغضی گره خورده در گلو راه بر ترنم و ترانه ام می بندد.

اندوه من به این خاطر نیست که همچون دوران نوجوانی در چنبره ی دلهره آور ترس ها گرفتار می شوم و همراه دوستان نگران خود فریاد می زنم:

((اردیبهشت مردم،اردی جهنم ماست))